"Przedwiośnie" Analiza i Interpretacja fragmentu.

Dokonaj analizy i interpretacji fragmentu (35-37 str.) w oparciu o:

1. Wstępny opis miejsca i czynności ludzi
2. Prezentacja zajęcia Cezarego i jego charakterystyka
3.Opis zwłok pięknej ormianki
4.Wyimaginowany "dialog" Cezarego z dziewczyną i jego znaczenie
5. Podsumowanie

Joseph conrad - "Jądro ciemności" Analiza i interpretacja

Temat: Refleksja o naturze człowieka w "Jądrze ciemności". Rozwijając temat, scharakteryzuj Kurtza oraz zwróć uwagę na przyczyny jego upadku i postawę narratora wobec tego bohatera. Wykorzystaj znajomość utworu.

aaaaa"Jądro ciemności" Josepha Conrada jest to powieść, w której przeważa symbolizm. Narrator personalny, którym jest Marlow opowiada załodze swojego statku historię, w którą przenosi się za pomocą retrospekcji. W tym momencie poznajemy cel podróży Marlowa do Konga, którym było sprowadzenie chorego Kurtza do Europy. Marlow poznaje różne opinię o Kurtzie, a jego osobiste poznanie wywołuje w nim refleksje na temat złożoności ludzkiej natury.

Joseph conrad - "Jądro ciemności" Analiza i interpretacja

Na podstawie początkowego fragmentu rozdziału I, scharakteryzuj przybrzeże Tamizy w pierwszym wieku naszej ery i u schyłku XIX w. oraz zwróć uwagę na sposób przedstawienia tego miejsca(wykorzystane środki stylistyczne, słowa klucze). Jakie wnioski wynikają z zestawienia obu opisów.

Obszar nad Tamizą	Charakterystyka miejsca	Sposób przedstawienia, wykorzystane środki stylistyczne
I w. n.e.	Lasy, bagna, dzicz, puszcza, mielizny, mokradła, mgła, burze, choroby, wszech ogarniająca ciemność	Powtórzenia, wyliczenia, porównania, epitety, hiperbole
Schyłek wieku XIX	Ogarniająca ciemność, mrok, światła miasta, miasto wzdłuż rzeki, teren ucywilizowany, mgła	Epitety nacechowane negatywnie
Słowa klucze: mgła, ciemność, dzicz, śmierć
Wnioski: Przybrzeże Tamizy z puszczy, trzęsawisk przeobraziło się w nowoczesne miasto, które wciąż jawi się jako przestrzeń ciemna, w której tkwi zło, niegdyś natura, dziś cywilizacja. Obszar widziany przez Rzymian w I w. n.e. przypomina wizję Afryki z perspektywy Europejczyków.

Bolesław Prus - "Lalka" oraz "Ludzie bezdomni" Stefana Żeromskiego. Analiza i interpretacja, Mautra 2012pp

Wypracowanie maturalne arkusz: Maj 2012 poziom podstawowy.

Temat: Porównaj postawy życiowe Izabeli Łęckiej i Joanny Podborskiej ukazane w podanych fragmentach "Lalki" Bolesława Prusa i "Ludzi Bezdomnych" Stefana Żeromskiego. Odwołując się do znajomości utworów, zwróć uwagę na okoliczności, które miały wpływ na ukształtowanie osobowości bohaterek.

Obie postacie zostały zestawione ze sobą na zasadzie kontrastu. Biedna, osierocona i pracująca sama na swoje utrzymanie Joanna Podbroska została zestawiona ze szlachcianką żyjącą w luksusie, doznającej "wiekuistej wiosny" Izabelą Łęcką. Istotną różnicą jest jeszcze sposób ich opisu. Joanna jest charakteryzowana przez własne wpisy w pamiętniku, natomiast Izabelę Łęcką, charakteryzuje 3-osobowy narrator.

"O żywocie ludzkim" - Jana Kochanowskiego i "Kolęda z pretensjami" - Agnieszki Osieckiej. Analiza i interpretacja

Wypracowanie maturalne arkusz: Maj 2012 poziom rozszerzony.

Temat: Dokonaj analizy i interpretacji porównawczej wierszy Jana Kochanowskiego "O żywocie ludzkim" i Agnieszki Osieckiej "Kolęda z pretensjami". Zwróć uwagę na przedstawione w nich obrazy ludzkiego życia oraz postawę podmiotu mówiącego wobec świata.


W obu analizowanych tekstach występuje motyw Boga bawiącego się ludźmi oraz motyw teatru, którego jedynym widzem jest Bóg. W obu utworach została zastosowana pierwszoosobowa narracja. Narratorem jest podmiot liryczny, który wypowiada się w imieniu swoim i innych, bezpośrednio zwracając się do Boga.
Obraz życia ludzkiego, który wyłania się z fraszki Jana Kochanowskiego pt. "O żywocie ludzkim", pozwala określić życie człowieka, jako spektakl wystawiony tylko dla Boga. Ludzie są nieświadomi swojej pozycji w tej hierarchii oraz, iż "gra świeczki nie jest warta". Dobra, za którymi człowiek goni są po prostu tego nie warte, biorąc pod uwagę, że taka gonitwa często kończy się nieszczęściem lub śmiercią. ("Na koniec niefortuna albo śmierć przypadnie"). Bóg nie uczestniczy bezpośrednio w życiu człowieka. Jawi się jako siła odległa, polegająca na swojej mądrości.