"Odda do młodości" Adama Mickiewicza i "Któż nam powróci" Kazimierza Przerwy - Tetmajera. Interpretacja i analiza.

Wypracowanie maturalne arkusz: Maj 2008 poziom podstawowy.

Temat: Analizując fragment "Ody do młodości" Adama Mickiewicza i wiersz "Któż nam powróci" Kazimierza Przerwy - Tetmajera, porównaj przedstawione w nich obrazy młodego pokolenia oraz stosunek młodych do pokolenia ojców. Wykorzystaj konteksty historycznoliterackie.

W literaturze dość często przejawia się konflikt pokoleń. Czasem dotyczy on całych generacji, a czasem zamyka się w kręgu sporów rodzinnych. Obojętnie od jego zasięgu zawsze dotyczy ścierania się prawd,postaw, poglądów "świata młodych", który buntuję się przeciw "światowi (?) starych". Problem ten występuje również w dwóch analizowanych wierszach.
Warto zauważyć, że obaj poeci wypowiadają się w imieniu swojego pokolenia, o czym świadczy zastosowanie formy liczby mnogiej w obu wierszach. Utwory powstały w różnym okresie czasowym, co ma decydujący wpływ na ich formę i treść. Wiersz "Odda do młodości" Mickiewicza, powstał na początku XIX wieku, co przyczynia się do jego pozytywnej wymowy.

Stanisław Wyspiański "Wesele" Analiza i interpretacja

Stanisław Wyspiański "Wesele" Analiza i interpretacja:
obecnie:
17 z 18 pytań

1.Jaką rolę odgrywa w dramacie Rachela? Odczytaj sens słów wypowiedzianych w scenie 36 wersy 1290-1293 aktu I.

„Chcę poetyczności
dla was i chcę ją rozdmuchać
zaproście tu na Wesele
wszystkie dziwy, kwiaty, krzewy,
pioruny, brzęczenia, śpiewy?"

Rachel jest inicjatorką przyszłych wydarzeń. Między innymi za jej namową Pan Młody i Panna Młoda zapraszają na wesele chochoła wraz z „towarzyszami”(osobami dramatu, których przybycie zapowiada Chochoł np. Wernyhora, Widmo, Hetman ...). Poeta jest oczarowany jej obyciem w literaturze oraz poetycką duszą. Rachela, jako jedyna z postaci postrzega wesele, jako przedmiot poezji i temat literacki. Za sprawą swojej tajemniczości i artystycznej duszy staję się inicjatorką przyjścia chochoła i jego czarów.Można ją porównywać do Stanisława Wokulskiego z „Lalki” B. Prusa, gdyż zarówno jak on, była samoukiem. Rachel w rzeczywistości nazywała się Pepa Singer i nie była tak rozpoetyzowaną jak przedstawił ją Wyspiański, dopiero po premierze „Wesela” zaczęła dopasowywać się do artystycznego wizerunku.

Bolesław Prus - "Lalka" - Warszawa

Analiza i interpretacja "Lalki" w kontekście ukazania obrazu Warszawy w powieści na podstawie z uwzględnieniem:

1. Zwróć uwagę w jaki sposób została ukazana Warszawa w powieści(jej mieszkańcy, instytucje, zjawiska społeczne, zjawiska kulturalne, ulice).
2. Czego brakuje w opisie Warszawy z II połowy XIX wieku (jakie elementy zostały pominięte przez pisarza).

Bolesław Prus w swojej powieści ukazał dokładny obraz XIX wiecznej Warszawy, nie tylko pod względem jej topografii, ale i zachodzących w niej procesów np. przejmowania przez Żydów spółek i sklepów przy tym eliminacje mieszczan z ich dotychczasowego miejsca pracy. Życie miasta odbywa się na jego ulicach, w parkach, sklepach, budynkach i kościołach:

Adam Mickiewicz "Pan Tadeusz" Analiza i interpretacja fragmentu księgi XI

Adam Mickiewicz "Pan Tadeusz" Analiza i interpretacja fragmentu księgi XI na podstawie pytań:
1.Opisz rok 1812, wypisz z fragmentu odnoszące się do niego epitety.
1812 to rok pełen urodzaju dla państwa, zarazem pełen wojen dla żołnierzy. Cały naród oczekiwał przybycia wojsk Napoleona, które miały nieść wolność narodowi. O roku 1812 chętnie śpiewano i wspominano. Przez wielu był nazywany "niebieskim cudem"

Adam Mickiewicz "Dziady

Na podstawie rozdziału "Petersburg" dokonaj charakterystyki miasta, opisz jago wygląd i historię założeni, przedstaw zwyczaj cara i jego otoczenia, a także reakcje ludu. Charakterystyka Petersburga ma podkreślać fakt, że Car to władca absolutny i okrutny.

Petersburg na początku utworu jest porównywany przez Mickiewicza do starożytnych miast takich jak Ateny czy też Rzym. Autor zwraca uwagę na niedogodne warunki geograficzne miasta. Jest to teren bagnisty, nieurodzajny ponadto nie ma sprzyjających warunków atmosferycznych, gdyż zawsze jest tam zbyt zimno, albo zbyt ciepło. Autor zwraca uwagę, że żaden człowiek nie chciał tam osiadać, lecz Car na to nie zważał. Tak, więc powstająca stolica była kaprysem cara, powstającym nie dla ludzi, ale ku czci jego mocy i wszechpotęgi.