Tadeusz Borowski "Dzień na Harmenzach"

 1. Określ usytuowanie narratora w świecie przedstawionym w opowiadaniu "Dzień na Harmenzach"
2. Czy narrator komentuje swoje czyny i swój stan psychiczny?
3. Jakie dwa podstawowe czynniki determinują postępowanie więźniów?

Krzysztof Kamil Baczyński - "Z głową na karabinie" Analiza i interpretacja.

Wiersz Krzysztofa Kamila Baczyńskiego pt. "Z głową na karabinie" jest przykładem liryki bezpośredniego wyznania na co wyraźnie wskazują formy zaimków i czasowników, występujące w 1 os. lp.  Utwór ten składa się z siedmiu czterowersowych strof bogatych w liczne metafory, epitety, porównania, przerzutnie i stanowi poetyckie świadectwo katastrofizmu generacyjnego pokolenia Kolumbów.
Tytuł wiersza, podkreśla ciągłą gotowość do walki podmiotu lirycznego, reprezentanta pokolenia Kolumbów, bez względu na jej porę.

Krzysztof Kamil Baczyński - "Rodzicom" Analiza i interpretacja.

Wiersz Krzysztofa Kamila Baczyńskiego pt. "Rodzicom" jest przykładem liryki osobistej, na co wyraźnie wskazuje tytuł zawierający dedykację. Podmiot liryczny utożsamiany z poetą zwraca się w sposób bezpośredni do swoich rodziców, wspominając ich oczekiwania i dawne nauki, przy tym oceniając ich przydatność w czasach, w których przyszło mu żyć, czyli w czasach tzw. "apokalipsy spełnionej".  Utwór stanowi również przykład liryki podmiotu indywidualnego, który wyraża swoje myśli i odczucia w postaci bezpośredniego wyznania. I chociaż podmiot liryczny wyraża się w pierwszej osobie liczby pojedynczej to jego losy stanowią zilustrowanie sytuacji całego pokolenia Kolumbów - czyli młodych poetów, których wojna zmusiła do rezygnacji z własnych marzeń i młodzieńczych ambicji na rzecz walki o niepodległość ojczyzny. Istotna jest również data powstania wiersza, która upamiętnia śmierć ojca poety.
    

Krzysztof Kamil Baczyński - "Pokolenie II". Analiza i interpretacja.

Wiersz ma charakter manifestu pokoleniowego, na co wskazuje zbiorowy podmiot liryczny. W całym utworze występują czasowniki i zaimki w 1 os. lm.
Podmiot liryczny wypowiada się w imieniu zbiorowości, jako reprezentant pokolenia Kolumbów.
    Rozpoczynające utwór strofy zostały zbudowane na zasadzie kontrastu: Natura - Wojna, Życie - Śmierć, Arkadia - Apokalipsa.
Z pozoru w optymistyczny opis przyrody zostały wplecione motywy okrutne, drapieżne i groźne.
Opis krajobrazu przedstawiony został w poetyce kontrastu, ostrego przeciwstawienia: ze świerku zwisa głowa obcięta, korzenie drzew i roślin sycą się krwią, rosa jest czerwona. Przez niebo przeciągają drapieżne, złowieszcze chmury.

"Ferdydurke" W. Gombrowicz. Notatka

Notatka na temat: Obraz szkoły w "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza.

Szkoła w powieści Gombrowicza zostaje przedstawiona, jako zbiór odwiecznie ustalonych form, a jej głównym zadaniem jest wpajanie swoim wychowankom formy "pupy", czyli doprowadzenia do ich infantylności i zdziecinnienia.
Poznajemy formę kujona (Syfon), który bezkrytycznie wierzy we wszystkie prawdy wyłożone przez nauczycieli. Natomiast formę krnąbrnego ucznia przyjmuję Miętus, buntując się przeciwko regułom szkolnym. Obecna jest również forma Belfra, który nie jest w stanie samodzielnie spłodzić myśli, powtarzając w kółko utarte formułki.  Schematyczność lekcji zaczynającej się od hałasu, a kończącej na znudzeniu nauczyciela i uczniów,  przejawia się również w próbie "nauki", kiedy to uczniowie są zmuszani do bezmyślnego powtarzania za Prof. Bladaczką formułki głoszącej, iż "Słowacki wielkim poetą był".