Wiersz ma charakter manifestu pokoleniowego, na co wskazuje zbiorowy
podmiot liryczny. W całym utworze występują czasowniki i zaimki w 1 os.
lm.
Podmiot liryczny wypowiada się w imieniu zbiorowości, jako reprezentant pokolenia Kolumbów.
Rozpoczynające utwór strofy zostały zbudowane na zasadzie kontrastu: Natura - Wojna, Życie - Śmierć, Arkadia - Apokalipsa.
Z pozoru w optymistyczny opis przyrody zostały wplecione motywy okrutne, drapieżne i groźne.
Opis
krajobrazu przedstawiony został w poetyce kontrastu, ostrego
przeciwstawienia: ze świerku zwisa głowa obcięta, korzenie drzew i
roślin sycą się krwią, rosa jest czerwona. Przez niebo przeciągają
drapieżne, złowieszcze chmury.